fa قراردادهای EPC در بستر حقوق عمومی و اقتصاد پروژه: مطالعه موردی ایران با مرور تجارب جهانی عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:16px;"><span style="line-height:2;"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" times=""><span style="color:black"><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">قراردادهای مهندسی، تأمین تجهیزات، و ساخت (</span></span><span dir="LTR">EPC</span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">) با یکپارچگی فرآیندهای طراحی، تأمین، و اجرا، ابزار کلیدی برای توسعه زیرساخت‌های ایران در بخش‌های نفت و گاز، حمل‌ونقل، انرژی تجدیدپذیر، مخابرات، و سدسازی هستند. این پژوهش با هدف بهینه‌سازی کارآیی این قراردادها، تأثیر گرایش‌های دولت (حداکثری، حداقلی، متعادل)، سنجه‌های کارآیی (تخصیی، تولیدی، پویا)، تأثیرات بلندمدت (اقتصادی، اجتماعی، زیست‌محیطی)، و چالش‌های اجرایی را در چارچوب حقوق اقتصادی عمومی تحلیل می‌کند. با رویکرد کیفی و تحلیل داده‌های ثانویه از پروژه‌های ایرانی (پارس جنوبی، بندر چابهار، آزادراه تهران-شمال، نیروگاه سیکل ترکیبی شیراز، راه‌آهن تهران-مشهد، نیروگاه بادی منجیل، شبکه مخابراتی 5</span></span><span dir="LTR">G</span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">، نیروگاه‌های خورشیدی یزد، سد کرخه) و مقایسه تطبیقی با انگلستان (</span></span><span dir="LTR">HS2</span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">)، مالزی (پل پنانگ)، چین (بندر گوادر)، هند (متروی دهلی)، عربستان (متروی ریاض)، و امارات (نیروگاه خورشیدی نور)، یافته‌ها نشان می‌دهند که گرایش حداکثری دولت کیفیت را تا ۲۰ درصد بهبود می‌بخشد، اما تأخیرات را ۶ ماه افزایش می‌دهد، در حالی که گرایش حداقلی سرعت اجرا را ۱۵ درصد تسریع می‌کند، اما نظارت ناکافی کیفیت را ۱۰ درصد کاهش می‌دهد. بندر چابهار با بهره‌گیری از همکاری عمومی-خصوصی (</span></span><span dir="LTR">PPP</span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">) و مدل‌سازی اطلاعات ساخت (</span></span><span dir="LTR">BIM</span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">) کارآیی را ۲۰ درصد ارتقا داد. تأثیرات بلندمدت شامل رشد ۱.۲ درصدی تولید ناخالص داخلی (</span></span><span dir="LTR">GDP</span><span lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">)، کاهش نابرابری منطقه‌ای در برخی مناطق (مانند چابهار)، و تهدیدات زیست‌محیطی (پارس جنوبی و سد کرخه) هستند. </span></span></span></span></span></span></span><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" times=""><span style="color:black"><span dir="LTR" style="font-size:13.0pt"></span></span></span></span></span></span></span></div> <span style="font-size:16px;">&nbsp;</span> <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-size:16px;"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" times=""><span style="color:black">Engineering, Procurement, and Construction (EPC) contracts, with the integration of design, procurement, and implementation processes, are key tools for developing Iran&rsquo;s infrastructure in the oil and gas, transportation, renewable energy, telecommunications, and dam sectors. With the aim of optimizing the efficiency of these contracts, this study analyzes the impact of government orientations (maximal, minimal, balanced), efficiency measures (specific, productive, dynamic), long-term impacts (economic, social, environmental), and implementation challenges within the framework of public economic law. With a qualitative approach and analysis of secondary data from Iranian projects (South Pars, Chabahar Port, Tehran-North Freeway, Shiraz Combined Cycle Power Plant, Tehran-Mashhad Railway, Manjil Wind Farm, 5G Telecom Network, Yazd Solar Power Plants, Karkheh Dam) and comparative comparison with the United Kingdom (HS2), Malaysia (Penang Bridge), China (Gwadar Port), India (Delhi Metro), Saudi Arabia (Riyadh Metro), and the UAE (Noor Solar Power Plant), the findings show that the maximum government orientation improves quality by 20%, but increases delays by 6 months, while the minimum orientation accelerates the speed of implementation by 15%, but reduces insufficient quality monitoring by 10%. Chabahar Port improved efficiency by 20% by utilizing public-private partnership (PPP) and building information modeling (BIM). Long-term impacts include 1.2% GDP growth, reduced regional inequality in some regions (such as Chabahar), and environmental threats (South Pars and Karkheh Dam)<span dir="RTL" lang="AR-SA"><span b="" nazanin="">.</span></span></span></span></span></span></span><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="color:black"><span style="font-size:13.0pt"></span></span></span></span></span></span></div> &nbsp; قراردادهای EPC, کارآیی, گرایش‌های دولت, اصلاحات حقوقی, همکاری عمومی-خصوصی, حقوق اقتصادی عمومی, BIM, IoT, فیدیک, پایداری EPC contracts, efficiency, government trends, legal reforms, public-private partnerships, public economic law, BIM, IoT, FIDIC, sustainability 221 234 http://mieaoi.ir/browse.php?a_code=A-10-1843-1&slc_lang=fa&sid=1 somayeh ghasemi hamrs سمیه قاسمی حامد Somayeh.ghasemihamed@iau.ir 100319475328460015357 100319475328460015357 Yes Law Department, Kish International Branch, Islamic Azad University, Kish, Iran, گروه حقوق،واحد بین المللی کیش،دانشگاه آزاد اسلامی،کیش،ایران، mojtaba ghasemi مجتبی قاسمی Mojtaba.ghasemi3@gmail.com 100319475328460015358 100319475328460015358 No Department of Public Law and Economic Law, Faculty of Law, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran گروه حقوق عمومی و حقوق اقتصادی ،دانشکده حقوق ،دانشگاه شهید بهشتی ،تهران،ایران shahrzad hadadi شهرزاد حدادی Sh.haddadi.law.s@gmail.com 100319475328460015359 100319475328460015359 No Department of Public Law and Economic Law, Faculty of Law, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran گروه حقوق عمومی و حقوق اقتصادی ،دانشکده حقوق ،دانشگاه شهید بهشتی ،تهران،ایران