Islamic Economics & Banking

fa ارائه الگو جهت ارزش گذاری برند در صنعت بانکداری با تأکید بر عناصر بومی و محلی عراق (مورد مطالعه به بانک رافدین عراق) Developing a Model for Brand Valuation in the Banking Industry with Emphasis on Iraq’s Indigenous and Local Elements: A Case Study of Rafidain Bank of Iraq عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">هدف: هدف این پژوهش، ارائه الگویی جهت ارزش‌گذاری برند در صنعت بانکداری با تأکید بر عناصر بومی و محلی عراق و آزمون تجربی آن بر روی بانک رافدین است. روش‌شناسی: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا توصیفی-تحلیلی است. داده‌های پژوهش با استفاده از صورت‌های مالی و گزارش‌های رسمی بانک و وزارت دارایی عراق، گزارش‌های بانک مرکزی عراق، گزارش برند فایننس (۲۰۲۵) و پایگاه داده‌های ریسک کشوری داموداران (۲۰۲۶) گردآوری شده‌اند. ارزش برند بانک با سه رویکرد استاندارد (هزینه، بازار و درآمد) برآورد و در قالب یک الگوی پنج‌لایه مبتنی بر استانداردهای ISO 10668 و ISO 20671 پیاده‌سازی شده است. یافته‌ها: نتایج نشان داد که در رویکرد هزینه (بهای جایگزینی)، ارزش برند حدود ۵۳۰ میلیون دلار؛ در رویکرد بازار (با تعدیل ریسک کشوری و قدرت برند)، حدود ۳۴۵ میلیون دلار؛ و در رویکرد درآمد (روش رهایی از پرداخت حق امتیاز با نرخ تنزیل ۱۸/۳ درصد)، حدود ۱۳۱ میلیون دلار برآورد شد که در نهایت، ارزش نهایی موزون برند بانک رافدین در بازه ۱۹۶ تا ۳۹۹ میلیون دلار (میانگین وزنی حدود ۲۸۴ میلیون دلار) تعیین گردید. همچنین، آرایش «هزینه بالاتر از بازار و بازار بالاتر از درآمد» حاکی از آن است که برند رافدین یک دارایی اعتمادی بزرگ محسوب می‌شود که هنوز به‌طور کامل به جریان درآمدی رقابتی تبدیل نشده است. چهار عنصر بومی و محلی مؤثر بر ارزش برند شامل سرمایه تاریخی و هویتی، پیوند نهادی با دولت، گستره جغرافیایی شبکه شعب، و مشروعیت اجتماعی و دینی نیز در سنجش قدرت برند و تعیین نرخ تنزیل لحاظ شدند. نتیجه‌گیری: الگوی طراحی‌شده سازگار با استانداردهای بین‌المللی و دارای قابلیت اجرا با داده‌های واقعی در بستر عراق است. این یافته‌ها بر ضرورت توجه به عناصر بومی و ساختاری در ارزش‌گذاری برند بانک‌های دولتی و در حال توسعه تأکید می‌کنند تا شکاف میان ارزش دارایی‌های نامشهود و جریان‌های درآمدی آن‌ها کاهش یابد.  </div> <div style="text-align: justify;">Objective: This study aims to develop a model for brand valuation in the banking industry that emphasizes Iraq’s indigenous and local elements, and to empirically test the model using Rafidain Bank as a case study. Methodology: In terms of its purpose, the study is applied; in terms of its design, it is descriptive-analytical. Data were collected from the bank’s financial statements and official reports, reports issued by Iraq’s Ministry of Finance and Central Bank, the Brand Finance report (2025), and Damodaran’s country risk database (2026). The bank’s brand value was estimated using three standard approaches—cost, market, and income—and implemented within a five-layer model based on ISO 10668 and ISO 20671 standards. Findings: The brand’s value was estimated at approximately USD 530 million using the cost approach (replacement cost), USD 345 million using the market approach (adjusted for country risk and brand strength), and USD 131 million using the income approach (the relief-from-royalty method, with a discount rate of 18.3%). The final weighted value of Rafidain Bank’s brand was estimated to range from USD 196 million to USD 399 million, with a weighted average of approximately USD 284 million. The valuation pattern—cost exceeding market, and market exceeding income—suggests that Rafidain’s brand is a substantial trust-based asset that has not yet been fully converted into competitive revenue streams. Four indigenous and local elements affecting brand value were also incorporated into the assessment of brand strength and the determination of the discount rate: historical and identity-based capital, institutional ties to the state, the geographic reach of the branch network, and social and religious legitimacy. Conclusion: The proposed model is consistent with international standards and can be applied using real-world data in the Iraqi context. The findings underscore the importance of accounting for indigenous and structural factors when valuing the brands of state-owned and developing-country banks, in order to narrow the gap between the value of their intangible assets and the income streams those assets generate.  </div> ارزش‌گذاری برند؛ صنعت بانکداری؛ عناصر بومی و محلی؛ بانک رافدین؛ استاندارد ISO 10668 Brand valuation, banking industry, indigenous and local elements, Rafidain Bank, ISO 10668 491 516 http://mieaoi.ir/browse.php?a_code=A-10-1979-4&slc_lang=fa&sid=1 Ayman Ibrahim Tawfiq Al-Azzawi ایمن ابراهیم توفیق العزاوی ibrahimtawfiq1989@gmail.com No PhD Student, Department of Business Administration, Faculty of Social Sciences, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran دانشجوی دکتری گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی ، دانشگاه محقق اردبیلی ، اردبیل، ایران Naser Seifollahi Anar ناصر سیف الهی انار naser_seifollahi@yahoo.com Yes Professor, Department of Business Administration, Faculty of Social Sciences, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران Mohammad Bashokouh Ajirlou محمد باشکوه اجیرلو bashokouh@uma.ac.ir No Professor, Department of Business Administration, Faculty of Social Sciences, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران GHasem Zarei قاسم زارعی zareigz@gmail.com No Professor, Department of Business Administration, Faculty of Social Sciences, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران