تحقیق حاضر با هدف شناسایی و اولویت‌بندی پیشران‌های مؤثر بر آینده تخصیص پایدار منابع بانکی در ایران انجام شده است. این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکردی آمیخته (ترکیبی از روش‌های کمی و کیفی) انجام شد. جامعه پژوهش شامل خبرگان صنعت بانکداری با تخصص در حوزه پایداری مالی و تخصیص منابع بود که با روش نمونه‌گیری قضاوتی انتخاب شدند. در گام نخست، ۲۴ پیشران از طریق مرور پیشینه مطالعاتی و انجام مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با خبرگان استخراج گردید. سپس با استفاده از روش دلفی فازی و توزیع پرسشنامه‌های خبره‌سنجی، ۸ پیشران با عدد دیفازی مطلوب شناسایی و به‌عنوان عوامل کلیدی انتخاب شدند. این پیشران‌ها در ادامه با بهره‌گیری از روش کوکوسو و بر اساس چهار شاخص تخصص خبرگان، شدت اهمیت، میزان قطعیت و سطح کنترل‌پذیری، مورد ارزیابی و اولویت‌بندی قرار گرفتند. وزن‌دهی به شاخص‌ها با استفاده از روش بهترین-بدترین فازی انجام شد که در آن، شاخص میزان قطعیت دارای بیشترین وزن بود. نتایج نشان داد پیشران‌هایی همچون مسئولیت اجتماعی بانک‌ها، شفافیت مالی و پیشرفت فین‌تک‌ها در کشور از اولویت بالاتری برخوردارند. این یافته‌ها می‌تواند به سیاست‌گذاران و مدیران بانکی در جهت تخصیص بهینه منابع و هم‌راستایی با اهداف توسعه پایدار یاری رساند.