1- دانشیار گروه اقتصاد، دانشگاه ولیعصر(عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران ، d.mahmoudinia@vru.ac.ir 2- کارشناسی ارشد گروه اقتصاد، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران
چکیده: (12 مشاهده)
پس از بحرانهای مالی جهان مسئله خلق نقدینگی بانکها بر اساس ساختار ترازنامهای، چگونگی محاسبه آن و حساسیت آن نسبت به تغییر در سایر متغیرهای کلان اقتصادی و بانکی به عنوان یکی از موضوعات بحث برانگیز در میان تئورسینهای اقتصادی محسوب گردید. از طرف دیگر اهمیت متغیرهای اندازه بانکی و اعطای تسهیلات و اعتبارت به عنوان یکی از مهمترین مولفهی اثرگذار بر آن به شمار میرود. از این رو هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین متغیرهای اندازه بانکی و تسهیلات بانکی بر شاخص خلق نقدینگی بانکهای تجاری ایران در بین سالهای 1402-1384 است. برای این منظور ابتدا شاخص خلق نقدینگی بر اساس اقلام ترازنامه بانک در چارچوب سه طبقه داراییها و بدهیهای نقد، نیمه نقد و غیر نقد محاسبه گردید. در ادامه پس از بررسی آزمونهای همخطی، وابستگی مقطعی، ناهمگنی شیب، مانایی نسل اول و دوم و همجمعی، اثرات بلندمدت اندازه بانکی و اعتبارت بانکی بر خلق نقدینگی در سه الگوی دادههای تلفیقی پانل (Pooled)، رگرسیون گشتاور تعمیم یافته (GMM) و روش دادههای کمترین مربعات تعمیمیافته (GLS) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این تحقیق نشان دهنده ارتباط مثبت بین اندازه بانک و تسهیلات اعطایی با شاخص خلق نقدینگی بانکهای تجاری است. همچنین نتایج آزمون علیت دومیترسکو – هورلین (D&H) نشان دهنده وجود علیت دو طرفه بین شاخص خلق نقدینگی و اندازه بانکی و تسهیلات اعطایی است. از طرف دیگر سایر نتایج نشان دهنده وجود اثرات مثبت و معنادار شاخص ریسک اعتباری و نرخ کفایت سرمایه بر خلق نقدینگی میباشد. در طی این دوره متغیر ثبات بانکی و بازده داریی اثر منفی بر شاخص خلق نقدینگی بانکها داشتهاند. در ادامه این تحقیق تحلیل حساسیت بر اساس رگرسیون میانگین گروهی تلفیقی (PMG) و آزمون علیتجوودیس، کاراویاس و سارافیدیس (JKS) بررسی شده است.
