1- استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ، M.Khorramabadi@pnu.ac.ir 2- استادیار، گروه حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
چکیده: (11 مشاهده)
در سالهای اخیر، افزایش گرایش شرکتها به نگهداری داراییهای مالی در مقایسه با سرمایهگذاری در داراییهای واقعی، نگرانیهایی را درباره تغییر الگوی تخصیص منابع و کاهش سرمایه گذاری مولد ایجاد کرده است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر انعطافپذیری مالی بر ترجیحات سرمایهگذاری شرکتها و نقش تعدیلگر ریسک عملیاتی در این رابطه است. در این پژوهش، ترجیحات سرمایهگذاری بهصورت نسبت سرمایهگذاری واقعی به سرمایهگذاری مالی تعریف شده است. برای آزمون فرضیهها، دادههای 107 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی دوره 1394 تا 1402 با استفاده از رگرسیون دادههای تابلویی مورد بررسی قرار گرفت. یافتهها نشان داد انعطافپذیری مالی تأثیر منفی و معناداری بر ترجیحات سرمایهگذاری شرکتها دارد؛ بهگونهای که با افزایش انعطافپذیری مالی، نسبت سرمایهگذاری واقعی به سرمایهگذاری مالی کاهش مییابد. همچنین، ریسک عملیاتی نقش تعدیلگر در این رابطه ایفا میکند؛ بهطوریکه در سطوح بالاتر ریسک عملیاتی، شدت اثر منفی انعطافپذیری مالی بر ترجیحات سرمایهگذاری کاهش مییابد. یافتههای پژوهش میتواند به مدیران، سرمایهگذاران و سیاستگذاران مالی در اتخاذ تصمیمهای مرتبط با مدیریت منابع مالی، ارزیابی ریسک عملیاتی و تدوین راهبردهای سرمایهگذاری کمک کند.
