1- گروه حقوق،واحد بین المللی کیش،دانشگاه آزاد اسلامی،کیش،ایران، ، Somayeh.ghasemihamed@iau.ir 2- گروه حقوق عمومی و حقوق اقتصادی ،دانشکده حقوق ،دانشگاه شهید بهشتی ،تهران،ایران
چکیده: (1 مشاهده)
قراردادهای مهندسی، تأمین تجهیزات، و ساخت (EPC) با یکپارچگی فرآیندهای طراحی، تأمین، و اجرا، ابزار کلیدی برای توسعه زیرساختهای ایران در بخشهای نفت و گاز، حملونقل، انرژی تجدیدپذیر، مخابرات، و سدسازی هستند. این پژوهش با هدف بهینهسازی کارآیی این قراردادها، تأثیر گرایشهای دولت (حداکثری، حداقلی، متعادل)، سنجههای کارآیی (تخصیی، تولیدی، پویا)، تأثیرات بلندمدت (اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی)، و چالشهای اجرایی را در چارچوب حقوق اقتصادی عمومی تحلیل میکند. با رویکرد کیفی و تحلیل دادههای ثانویه از پروژههای ایرانی (پارس جنوبی، بندر چابهار، آزادراه تهران-شمال، نیروگاه سیکل ترکیبی شیراز، راهآهن تهران-مشهد، نیروگاه بادی منجیل، شبکه مخابراتی 5G، نیروگاههای خورشیدی یزد، سد کرخه) و مقایسه تطبیقی با انگلستان (HS2)، مالزی (پل پنانگ)، چین (بندر گوادر)، هند (متروی دهلی)، عربستان (متروی ریاض)، و امارات (نیروگاه خورشیدی نور)، یافتهها نشان میدهند که گرایش حداکثری دولت کیفیت را تا ۲۰ درصد بهبود میبخشد، اما تأخیرات را ۶ ماه افزایش میدهد، در حالی که گرایش حداقلی سرعت اجرا را ۱۵ درصد تسریع میکند، اما نظارت ناکافی کیفیت را ۱۰ درصد کاهش میدهد. بندر چابهار با بهرهگیری از همکاری عمومی-خصوصی (PPP) و مدلسازی اطلاعات ساخت (BIM) کارآیی را ۲۰ درصد ارتقا داد. تأثیرات بلندمدت شامل رشد ۱.۲ درصدی تولید ناخالص داخلی (GDP)، کاهش نابرابری منطقهای در برخی مناطق (مانند چابهار)، و تهدیدات زیستمحیطی (پارس جنوبی و سد کرخه) هستند.
ghasemi hamrs S, ghasemi M, hadadi S. EPC Contracts in the Context of Public Law and Project Economics: A Case Study of Iran with a Review of Global Experiences. mieaoi 2026; 15 (56) :221-234 URL: http://mieaoi.ir/article-1-1976-fa.html
قاسمی حامد سمیه، قاسمی مجتبی، حدادی شهرزاد. قراردادهای EPC در بستر حقوق عمومی و اقتصاد پروژه: مطالعه موردی ایران با مرور تجارب جهانی. نشریه اقتصاد و بانکداری اسلامي. 1405; 15 (56) :221-234
